Arestian berrikusi dut HOW GREEN WAS MY VALLEY (1941) eta, betiko emozioak sentitu eta gero, berriro pentsatu dut John Forden talentu handiari buruz, baita bere pentsamendu tradizionalistaren inguruan aspaldi dagoen eztabaidari buruz. Baina Forden filmak arte-lanak dira bere baloreak unibertsalak direlako, egin ziren garaia aldi berean kontuan hartuta eta ahaztuta.

Gaur egun posiblea da dvd-en Lars Von Trier zuzendariaren ia filmografia osoa aurkeztea. “Filmoteca FNAC” bilduma interesgarriaren barnean EPIDEMIC daukagu, bere bigarren luzemetraia,1987an eginda. Arestian ikusi dut, eta daniar artistak beti sortzen duen interesa bueltatu da nigana: batzutan zirikagarria, beste batzutan erregarria. Baina beti klasearen lehenengo ikaslea bera dela argi uzten, hori bai, sasijakintsu madarikatua!

Azkenik estreinatu da Nacho Vigalondok egindako lehen luzemetraia, ia ia 2 urte bukatutzat eman izana eta gero. Eta pena merezi du LOS CRONOCRIMENES ikusteak, benetan, suspentse argitsua gustoko izanez gero. Horregatik ere filma ez dago publiko guztientzako pentsatuta.

Baaaaaaaai. Denbora asko pasatu da, baina nire bizitzak aldaketak sufritu ditu. Orain Donostian nago lanean, eta azkenik lasaitasunez, mudantza guztiak egin ondoren. Garai berri honekin batera, bloga euskaraz egiteko erabakia hartu dut. Zergatik? Ba, zinemari buruzko bloga gehiegi aurkitu ez ditudalako gure hizkuntzan. Eta pena ematen dit, benetan.